Nutella ve peynir

Sabah kahveden aldığım ilk yudum, sigaramın son nefesi, sıcak bir yaz gecesi hafiften gelen bir anlık serinlik, denizde mehtap, en sevdiğim kitaptan okuduğum bir satır, tekila yanındaki tuz, sahaftan aldığım eski bir kitapta rastladığım altı çizili cümle, Ahmet Arif’in bir şiiri, hava aydınlanırken ötmeye başlayan ilk kuşun sesi, sabah kahvaltısında vazgeçemediğim zeytinim, Nutella’yla peynir kadar kıymetlisin sevgilim… Umutsun… Değerlisin… Değerliydin…Gerçi benim için hala öylesin. Ama benim için…Çünkü benim değilsin…

Neden nasıl diye sormaktan vazgeçtim. Sen zordun, ben zoru sevdim. Ruh ikizimdin…Sadece düşünmek hep yanımda olamasan da varlığını bilmek yeterliydi. Hani Nazım der ya ‘seni düşünmek güzel şey, ümitli şey, dünyanın en güzel sesinden en güzel şarkıyı dinlemek gibi bir şey…’ İşte aynen öyle… Ümit yetmemeye başladı bir yerden sonra. Şarkıyı ben söylemek istedim. Olmadı… Şimdilerde sadece rüyalarımda rastlıyorum sana. Öyle ki uzun zamandır dinlemediğim, dinlemeyi unuttuğum bir şarkıya radyoda rastlamak gibi…Sevindirici, mutluluk verici, aynı zamanda acınası… Beklemek ölüm, sen umutsun… Fakat asla yoksun…

Ne kadar yakından ve arada uçurum… İnsanlar evler aramızda duvarlar gibi…

dengan-melupakanmu-akan-bisa-memaafkan-salahmu

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

w

Connecting to %s

WordPress.com'da Blog Oluşturun.

Yukarı ↑

%d blogcu bunu beğendi: