Yavru Kedi

Şimdi size iyi niyetin doğurduğu bir kabustan bahsedicem. Hayvan sevmeyen insan sevemez derler bilirsiniz. Bazılarımız hayvanlar için ölebilecek kadar sevgi besler, kimi olsa da olur olmasa da olur diye bakar onlara, umursamaz, kimileri de (ki ben bu insanlardan hiç hoşlanmam) hayvan gördükleri yerde onlara kötü davranır, kovalar, vurur. Ben hayvanlar için ölebilecek olanlardanım. Ama bazen fazla sevgi bitmeyen bir vicdan azabına sürükleyebiliyor insanı.

Oturduğumuz sokağın bir üst caddesinde bir kedi yavrular. 3 tane yavrusu vardır. Bir tane yavrusunun gözünde iltihap var. Kedileri seven, evinde besleyen, evinde olmasa da sokaktaki kedilerle ilgilenenler bilir ki özellikle minik kedilerin gözlerinde oluşan bu sorun miniğin gözlerini kaybetmesiyle son bulabilir. Ablam daha önce kediyi görmüş. Yeğenimin doğum gününden dönerken tekrar gördük. Ertesi gün ablam kediyi veterinere götürecek sonra yerine bırakacak tekrar kardeşlerinin yanına. Miniğin gözüne kremin günde 5 kez sürülmesi ve temiz yerde tutulması gerektiğinden sokaktaki yerine bırakmamış plastik kedi yuvası almış eve getirmiş. Tedavi ettikten sonra geri bırakacağız yerine yada barınağa. Bizim evde köpek olduğu için kedicik korkmasın diye terasa koymuş yuvasında. İşten eve geldim. Beraber yanına çıktık. Mama verdik baktık yemiyor yerinden kıpırdamıyor. Sivri zeka ben, hayvan kutusunda sıkılmıştır diye kutuyu açtım çıkıp dolaşırsa yer diye. Ancak bizim minik abartmıyorum tam 3sn içinde kutudan zıplayıp çatıya çıktı ve gider borusundan yürüyerek kaçtı. Düşmeyi göze alıp çatıya çıkacaktım nerdeyse. Ama yakalamak ne mümkün. Çatıdan gideceği yer yok. 3 gündür dolaşıyor özgürce. Mama koyduk terasa, biz yokken yiyip yiyip geri gidiyor. Dün sabah 6.30 da uyandım yağmur yağıyor. İçimdeki vicdan azabını anlatamam. Çıktım terasa kedi miyavlaması açtım, kuş sesi açtım. Yok geri dönmüyor. Yok düşecek, yok ıslandı, gözlerine krem sürmek lazım hasta diye düşünmekten uyku haram oldu. Rüyalarıma giriyor.  İtfaiyeyi aradım nerde olduğunu tam bilmiyorsanız gelemeyiz diyorlar. İçimdeki vicdan azabına mı yanayım, hayvan çatıda kaldı ne yaptığı belli değil ona mı yanayım, gözüne krem sürmemiz lazım yoksa iltihap ilerleyecek ona mı yanayım… Allah’ım yardım et diyorum daha da bir şey demiyorum.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

w

Connecting to %s

WordPress.com'da Blog Oluşturun.

Yukarı ↑

%d blogcu bunu beğendi: